أَهْلَ الْبَيْتِ [ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ . ] « 1 » « براى بهشت هشت در است : يك در ، درى است كه از آن پيامبران و صدّيقان وارد آن ميگردند ، و يك درِ ديگر ، درى است كه از آن شهيدان و صالحان داخل ميشوند . و پنج در ديگر است كه از آنها شيعيان ما و محبّان ما وارد ميگردند . تا آنكه فرمود : و يك در ديگر هست كه از آن سائر مسلمانان ، كه گوينده و شهادت دهندهء به توحيد و لا إله إلّا الله هستند و در دل آنها به اندازهء سنگينى يك ذرّه از عداوت ما اهل بيت نباشد ، داخل ميشوند . » شاهد بر اينكه خلود در جهنّم اختصاص به معاندين اهل بيت عليهم السّلام دارد بر خلاف سائر اصناف از عامّه و كفّار ، كه در دل آنها عداوت با حقّ و حقيقت و اهل حقّ نيست و بناى جحود و استكبار و سركشى را در مقابل خدا و اولياء خدا ندارند ، بلكه گرايش آنها به مكتب عامّه از اهل تسنّن يا به مكتب كفر مبنى بر عدم طلوع حقّ و ظهور واقعيّت بر آنها بوده است ، روايت مفصّلى است كه سُلَيْم بن قيْس هِلالىّ كوفىّ در كتاب خود از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام روايت مىكند ؛ پس از آنكه حضرت فرقه‌ها را به هفتاد و سه فرقه تقسيم ميكنند كه يك فرقه از آنان در بهشت و هفتاد و دو فرقه در جهنّم هستند ، و از اين هفتاد و سه فرقه سيزده فرقه به محبّت اهل بيت منتحل شده كه فقط يك دسته از آنها اهل نجات و دوازده

--> ( 1 ) « خصال » بابُ الثّمانية ، ج 2 ، ص 407 و 408